FloroskopiFluoroscopy

Genel bakışOverview

Floroskopi, X-ışınını sürekli (veya darbeli) olarak vererek vücudun içinde olup biteni gerçek zamanlı, hareketli bir görüntü olarak gösterir. Bu özellik onu girişimsel radyoloji ve kardiyoloji (anjiyografi, stent, kateter), gastrointestinal baryumlu tetkikler ve ortopedik cerrahi gibi rehberlik gerektiren işlemlerin vazgeçilmezi yapar.¹

Fluoroscopy delivers X-rays continuously (or in pulses) to show what is happening inside the body as a real-time, moving image. This makes it indispensable for procedures that need guidance, such as interventional radiology and cardiology (angiography, stents, catheters), gastrointestinal barium studies and orthopedic surgery.¹

Nasıl çalışır?How it works

Klasik sistemlerde, hastayı geçen ışın bir görüntü yoğunlaştırıcıya (image intensifier) düşer; bu tüp X-ışınını yüksek parlaklıkta görünür ışığa çevirerek düşük ışın yoğunluğunda bile izlenebilir bir görüntü üretir. Modern cihazlar görüntü yoğunlaştırıcının yerini büyük ölçüde düz-panel dedektörlere bırakmıştır. Tüp ve dedektör çoğunlukla bir C-kol üzerinde karşılıklı durur ve hastanın etrafında farklı açılara döndürülebilir.¹

In classic systems, the beam passing through the patient reaches an image intensifier; this tube converts X-rays into bright visible light, producing a viewable image even at low beam intensity. In modern units, the image intensifier has largely been replaced by flat-panel detectors. The tube and detector usually face each other on a C-arm that can be rotated to different angles around the patient.¹

Sürekli vs darbeli (pulsed) floroskopiContinuous vs pulsed fluoroscopy

En önemli doz azaltma yaklaşımlarından biri darbeli (pulsed) floroskopidir: ışın sürekli değil, saniyede belirli sayıda kısa atım hâlinde verilir. Sürekli floroskopiden saniyede 15 atıma geçmek gibi bir değişiklik, doz tasarrufu sağlayabilir; literatürde bu geçiş için yaklaşık %22'lik bir doz tasarrufu bildirilmiştir.² Buna ek olarak son görüntüyü dondurma (last image hold), kolimasyon, ızgaranın çıkarılması, ışın filtrelemesi ve hastaya/dedektöre olan mesafenin ayarlanması gibi teknikler dozu düşürür.²

One of the most important dose-reduction approaches is pulsed fluoroscopy: instead of a continuous beam, X-rays are delivered as a set number of short pulses per second. A change such as switching from continuous fluoroscopy to 15 pulses per second can save dose; the literature reports about a 22% dose saving for this switch.² In addition, techniques such as last-image hold, collimation, grid removal, beam filtration and adjusting distance to the patient/detector reduce dose.²

Doz ve deterministik etkilerDose and deterministic effects

Floroskopinin kendine özgü riski, uzun süren girişimsel işlemlerde cilde birikebilen yüksek dozdur. 1980'lerde girişimsel kullanımın yaygınlaşmasının ardından, 1990'a doğru radyasyona bağlı cilt yaralanmaları bir endişe hâline gelmiş; bunların en olası nedeni normal doz hızlarında yapılan çoklu ve uzun işlemler olarak görülmüştür.³ Bu tür deterministik yaralanmalar (cilt hasarı, saç dökülmesi, katarakt) yalnızca dokuya verilen doz bir eşik değeri aştığında ortaya çıkar.³

Fluoroscopy's distinctive risk is the high dose that can accumulate in the skin during long interventional procedures. After interventional use expanded in the 1980s, radiation-induced skin injuries became a concern by around 1990; the most likely cause was seen to be multiple and long procedures performed at normal dose rates.³ Such deterministic injuries (skin damage, hair loss, cataract) occur only when the dose to the tissue exceeds a threshold.³

Deterministik ve stokastik etkiler arasındaki ayrımı ve eşik kavramını ayrıntılı ele aldığımız yazı: Radyasyondan Korunmanın Temelleri.

Our detailed article on the distinction between deterministic and stochastic effects and the threshold concept: Fundamentals of Radiation Protection.

← Tüm modaliteler← All modalities